• Yaşamdan Hikayeler 29.11.2012

    Öğretmen, 2 öğrencisine birer sepet verir ve bahçeye elma toplamaya gönderir”En tatlılarını getiren mezun olur ” der.
    Öğrenciler 1 saat sonra dönerler. Biri, arkadaşının sepetine yan gözle bakıp kendi getirdiklerinin muhteşem göründüğünden emin olmanın rahatlığıyla koyar sepetini ortaya . Her biri tornadan çıkmışcasına muntazam, pürüzsüz, göz alıcı elmalar ondadır.
    Ardından diğeri koyar sepeti. Eğri büğrü,kötü görüntülü, ezik,  tomurcukken yağmur değmiş, yaralı bereli ne kadar elma varsa toplamıştır.Öğretmeni,”Yolun açık olsun” der ve uğurlar öğrenciyi.Diğeri “Nasıl olur! ” diye hayıflanır; bir kendisinin bir giden öğrencinin elmalarına bakarak…Öğretmen çakısıyla birer parça keser; bir onun harika görüntülü elmasından, bir de  giden öğrencinin yaralı bereli elmasından… “Tat” der. “En tatlısını dedim, kabuğu en güzel olanını değil.”diyerek uzaklaşır.

    Gerçekten de , pazardan aldığınız, üzerine dolu değmiş meyvenin o kısmını koklayın ve tadın, bal gibidir.
    Yaralanarak büyüyor,yaralandıkça tatlanıyoruz,yaralarımızla güzeliz hepimiz .

    Posted by admin @ 22:15

    Tags: ,

  • Bir Cevap Yazın

    E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

    Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Rss Feed Tweeter button Facebook button Technorati button Reddit button Myspace button Linkedin button Webonews button Delicious button Digg button Flickr button Stumbleupon button Newsvine button Youtube button
Edebiyat Edebiyat