• Toplumsal Hikayeler 06.03.2009

    Benim dünya tatlısı bir çocukluk arkadaşım var adı şeyda o kendisini çok ama çok iyi bilir bunuda okuyacağını biliyorum onu çok seviyorum iyi günlerimde kötü günlerimde yanımda olan tek dostum canım kankam biricik aşkım dost anlamında 🙂 çocukluğumuzda hiç geçinemesekte hep birbirimizi sevdiğimiz kesindi arada kavgada ederdik saç baş olmasada oyun oynamayı aşırı derecede çok severdik öle böle değil yani , çocukluğumuz oyunla geçti ilk okulda beni kıskanırdı bir arkadaşımdan iki sevgili gibiydik sanki 🙂 çok kavga ederdik bu yüzden 5 .sınıftan sonra ayrı okullara gideriz sandık ama başka okula gitsek bile yine aynı sınıflarda olmayı başardık 🙂 onsuz adım bile atamıyordum o varsa kendimi çok güçlü hissediyordum çok neşeliydik orta okuldayken beraber heryere gitmeye başladık bir sürü komik anılarımız oldu 🙂 çok özlüyorum çocukluğumu keşke hep çocuk kalabilseydik liseye başlamak bana nasip olmadı ama biricik kankama nasip oldu bu sefer tam ayrılmasakta ayrı kalmak zorunda kaldık sık sık görüşemesekte olsun biz çok iyi iki dostuz onu çok seviyorum hayatta ondan başka kimseye dostum diyemem şeyda benim tek dostum ilk aşkım :):) inşallah büyüdükçe birbirimizden ayrı kalmak zorunda kalmayız …

    Posted by admin @ 07:09

  • Bir cevap yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Rss Feed Tweeter button Facebook button Technorati button Reddit button Myspace button Linkedin button Webonews button Delicious button Digg button Flickr button Stumbleupon button Newsvine button Youtube button
Edebiyat Edebiyat