sensiz olmuor canım

Kalbimin ortasına sanki bıçak yemişim gibi bir acı var. Bedenim sanki ruhuma dar geliyor.
Evin içinde bir o odaya bir bu odaya geçiyorum. Ev de üstüme geliyor sanki. Evden dışarı atıyorum kendimi. Oda ne berrak bir gökyüzü yemyeşil etraf bile yetmiyor içimdeki acıyı silmeye. Dost dediğim insanlar bırak, boş ver, unut o seni sevmedi sende unut desede aldırış etmiyorum. Kulaklarımı kapamışım sanki. Kabuğuna çekilmiş bir tosbağa gibi çekiliyorum içime. Kimselere elletmiyorum acımı. Kaçıyorum insanlardan. Gidiyorum kendimden. Ve…
Deniz kenarında bir kayanın üstüne oturmuş gözyaşlarımdan önümü göremeyecek kadar yaşa boğulmuşum. İçimden ondan ölmesini istediğim kadar nefret ediyorum ama bir o kadar da kollarında ölmek isteyecek kadar da seviyorum. Kalkıp gidiyorum ilk göz göze geldiğimiz yere.
İyi gelir belki diyorum aynı masaya tekrar oturuyorum.
Garsondan iki sene evvelki sevdiğimi geri vermesini istiyorum.
Cevap: Ağabey ben sana bir büyük rakı biraz meze getireyim sevdiğini bulursun. Neden bunu söylemişti bana anlama veremedim.
Kanıyorum garsona getir diyorum. Neden içecektim ki? Bir kaç saatlik beyninizi temizlemek hayata buzlu camdan bakmak için. Çare mi bilmem belki o zaman çaredir diye düşünüyorum.
Başlıyorum içmeye. Kadehler ardı sıra boşalıyor. Öyle iyi geliyor ki. Sanki bendeki sevgiliyi boşaltıyorum. Eve geldiğimde uyumak istiyorum ama olmuyor. Uyuyamıyorum. Sabah olsun istiyorum. Bazen de güneş hiç doğmasın istiyorum. Hep karanlıklarda kalayım.
Karmakarışığım. Ne gecem huzur veriyor nede gündüzüm. Ölmek istiyorum ölemiyorum. Telefonun başında nöbet tutmaya başlıyorum gecenin bir vakti. Aramayacağını bile bile beklemek, belki diyorum. Her telefonun çalışında yüreğimde ki bıçak yerinden oynuyor kanatıyor içimi. Neden aramıyordu ki hiç sevmemiş di.
Canım yanıyor içim kanıyor. . Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden. Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşuyor yüreğim. Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğim için kendimden nefret ediyorum. Yaşadığım şehri terk etmek istiyorum.. Onunla hiçbir anımın olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek… Ama bir umut… Onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu… Bu umut beni gitmekten vazgeçiriyor.
Gel gitler içinde yaşıyorum.. Buna yaşamak denirse…
Seni Sensiz Yaşamaya Mecbur Kalmak İstemiyorum Senin Yokluğunda Ben Bu Düşüncelerde Kavrulacağım.
Susuyorum artık derin derin… Ve sessizce soluyorum bir hazan yaprağı gibi… Oysa ne kadar çok hasretim konuşmaya anlatmaya anlaşılmaya… Oysa ne çok istiyorum tüm bedenimden söküp almanı yalnızlığımı.
Gitme ne olur,sen yoksan hayatımda ben yaşlanamam.