• Toplumsal Hikayeler 06.03.2009

    O benim dostumdu.Evet o benim dostumDU dostum deil.
    Belki de hiç dostum bile olmadı.Onun dostluk anlayışıyla benimki çok farklı birbirinden çok.Benim gerçek dostum diyebileceğim tek bir insan vardır.Ebedi dostum o benim Bana dostuymuşum gibi davranmıyor ama benden öle bekliyo .O açık sözlü olduğunda gurur duyuyo ama ben açık sözlü olunca küsüyo.Belkide bu yüzden ona bu kadar yalan söylüyorum.
    Onu çok seviyorum ,sevmiyorum deil ama ondan bana ii bir dost olmaz.Anlamadığım tek şey onunla dost olmak için çok uğraşıyolar.Ama gerçeği kimse görmüyoki. Onların tek gördükleri sahte bir yüz.Hem onun ailesiyle benim ailem hiç mi hiç uyuşmuyo.Onun ailesi çok serbest onu her yere gönderiyolar. Ama benim ailem öle deil.O yok beraber devamlı gezelim yok yatıya kalalım fln istiyo ama buna benim ailem izin vermiyo. Ama öle bi diretiyo ki bu dostluğu bırakmamak için…Bide dış bi etken var. Eski erkek arkadaşım.Onu hala çok sevdiğim için o ne derse yapmaya çalışıom.O da çok değer veriyo bu dostuma .Bu dosttum tanıştırdığı için sanırım.Biz ne zaman kavga etsek ha bitti dostluğumuz desem O giriyo devreye ve benim ondan özür dilememi sağlıyo.(aşk işte dinliyoz hala sözünü)İşte öle ama hala dostuz. Napcaksın bırakmıyo işte neyse yaa hayırlısı neyse o olsun .Küsmamiz hayırlıysa küselim bitsin dostluğumuz ama bitmemesi hayırlıysa bitmesin.

    Posted by admin @ 07:07

  • Bir cevap yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Rss Feed Tweeter button Facebook button Technorati button Reddit button Myspace button Linkedin button Webonews button Delicious button Digg button Flickr button Stumbleupon button Newsvine button Youtube button
Edebiyat Edebiyat