Rüya gibi Günler

— Film gibi başşlayıp film gibi bitirdik. Sevdik, gercekten sevdik. Ama birlikte olamadık. Yedi yaşş farkının olmasına karşşın cok uyumluyduk. Duygularımız, duşşuncelerimiz hep aynıydı. Onun yanında guvendeydim. Onsuz yaşşayamazdım. Her gun yanına gidiyor onu göruyordum. Söylemeyin ama bazen de saklıca izliyordum onu. Her şşey o kadar harikaydı ki. Ama bu kadar guzellik ancak masallarda olurdu. Elbet bir yerde bozulacaktı buyu. Evet birbirimizi seviyorduk. Hem de delicesine. Suclayamazdım. İhtiyacı vardı, benimde öyle. Dayanamadım sustum. Konuşşuyorduk biraz durakladı. Yuzu utanctan kızarmışştı. Anladım kesin kötu bir şşey olmuşştu. Aman bizi ayırmasın da ne olursa olsun diye gecirdim icimden. Ama olmadı. O acı sözcuğu titreyen dudaklarıyla söyledi. “evliyim”. Evet evliydi. O başşkasınındı. Nasılda inanmışştım. Nasılda kanmışştım. Yaptığımız ne hataydı nede doğruydu duygularımızla davrandık. Sadece kalbimizin dediğini yaptık. Ama artık mantıklı bakma zamanıydı. Eşşinden ayrılıp benimle olmak istediğini söylediğinde sarılmak ve öpmek istedim. Ama dedim ya artık mantıklı bakmak zorundaydım. O ellerindi. Bunu nasıl değişştirebilirdim ki. Elveda deyip gitmek zorundaydım. Aşşık olduğum gözlere son kez bakmak zorundaydım. Son kez kokusunu icime cektim. Son kez ayrılıyordum. Bitmişşti. Terk ettim yada terk etmek zorundaydım. şşimdi gidiyorum, belki ağlıyorum ama değerdi. Onunla yaşşadığım iki gun, ömre bedeldi. Bir ömurde burada bitti