<

Küçük kız gözlerinde yaşlarla yoldan geçen yaşlı bir bayana sordu :
“Elbisemi beÄŸendiniz mi…”
Yaşlı bayan kendisine seslenen küçük kıza gülümseyerek baktı.
“Evet çok güzel bir elbisen var yavrum” dedi.
Kız hemen arkasından heyecanla ekledi..”Annem bunu benim için dikti” YaÅŸlı bayan sormak istedi “Ama söylermisin neden aÄŸlıyorsun?” Küçük kız sesi titreyerek yanıtladı: “Çünkü … Bu elbiseyi bitirdikten sonra annem gitmek zorunda kaldı” Bayan küçük kızı avutmak istedi. “Anlıyorum yavrum” dedi. “Fakat üzülme … Eminim annen senin gibi küçük ve sevimli bir kızı uzun süre bekletmeyecek hemen dönecektir.”

Küçük kız başını iki yana salladı. “Hayır teyzecim anlamıyorsunuz” dedi. “Babam annemin bir daha gelmeyeceÄŸini söylüyor. O ÅŸimdi cennette büyükannemle dedemin yanındaymış.” YaÅŸlı bayan kızın aÄŸlama nedenini anlayınca eÄŸildi. Kolunu onun omzuna doladı ve “giden anne” için o da aÄŸlamaya baÅŸladı.

Sonra küçük kız yaÅŸlı bayanı ÅŸaşırtan bir davranışla aÄŸlamasını birden kesti sonra iki adım geri çekildi ve yavaÅŸ bir sesle ÅŸarkı söylemeye baÅŸladı. O denli yavaÅŸ sesle söylüyordu ki neredeyse fısıldıyor gibiydi.. Åžarkı yavru bir kuÅŸun ÅŸarkısıydı ve küçük kızın sesi yaÅŸlı bayanın belki de o güne deÄŸin duyduÄŸu en güzel sesti…

Åžarkısı bittikten sonra yaÅŸlı bayana küçük bir açıklama yaptı: “Bu ÅŸarkıyı bana annem gitmeden önce öğretmiÅŸti ve kendisi de sık sık söylerdi” dedi. “Benden kendisine söz vermemi aÄŸladığım zaman hemen bu ÅŸarkıyı söylememi istemiÅŸti. Çünkü ne zaman aÄŸlarsam bu ÅŸarkıyı söylediÄŸimde gözyaÅŸlarımın hemen dinecikmiÅŸ….”

Küçük kız bunları söyledikten sonra birden heyecanla gözlerini gösterdi: “Bak gözyaÅŸlarım hemen kurudu bile!……….”

Bir süre sonra yaÅŸlı bayanın gitmek üzere kalktığı anda küçük kız neredeyse yalvarırcasına eteklerinden tuttu onu. “TeyzeciÄŸim bir dakika daha kalır mısınız lütfen?” dedi. “Size birÅŸey göstermek istiyorum”

Sonra parmağının ucuyla giyside bir noktayı gösterdi usulca: “Bakkk annem tam burayı öpmüştü” dedi. Sonra baÅŸka bir noktayı gösterdi : “Ä°ÅŸte burada da bir öpücüğü var sonra burada ve burada da… Burasını da öpmüştü.. Buralar hep öpücük öpücük öpücük dolu… Bu giysinin her yeri annemin öpücükleri ile dopdolu. Beni aÄŸlatacak her neden için annem bu giysimin bir yerine öpücük koydu….”

YaÅŸlı bayan o anda yalnızca bir elbiseye bakmadığını anladı. Dönmemek üzere gideceÄŸini bilen ve annesiz kızın karşılaÅŸacağı acıları hafifletmek isteyen onun yanında olmayacağını ona öpücük veremeyeceÄŸini düşünen bir annenin eserini görüyordu karşısında… Anne küçük kızına duyduÄŸu tüm sevgisini ÅŸimdi onu giymekten gurur duyduÄŸu iÅŸte bu elbiseye iÅŸlemiÅŸti.
……

“Elbisemi beÄŸendiniz mi?……..” YaÅŸlı bayanın aklına o an küçük kızın sorduÄŸu bu ilk soru geldi. Ve sorunun yanıtını içinden kendi kendine verdi. O güne deÄŸin böylesine gösteriÅŸsiz ama böylesine anne sevsisiyle donanmış ve bu kadar çok sevdiÄŸi bir elbise daha görmemiÅŸti……….