<

Ulu bir kavak ağacının yanında bir kabak filizi boy göstermiş. Bahar ilerledikce bitki kavak ağacına sarılarak yükselmeye başlamış. Yağmurların ve güneşin etkisiyle müthiş bir hızla büyümüş ve neredeyse kavak ağacı ile aynı boya gelmiş. Bir gün dayanamayıp sormuş kavağa:
”’Sen kac ayda bu hale geldin ağac??
”’On yılda, demiş kavak.
”’On yılda mı?? Diye gülmüş ve ciceklerini sallamış kabak.
”’Ben neredeyse iki ayda seninle aynı boya geldim bak!
”’Doğru, demiş kavak.
Günler günleri kovalamış ve sonbaharın ilk rüzgârları başladığında kabak üşümeye sonra yapraklarını düşürmeye, soğuklar arttıkca da aşağıya doğru inmeye başlamış. Sormuş endişeyle kavağa:
”’Neler oluyor bana ağac??
”’Ölüyorsun, demiş kavak.
”’Nicin??
”’Benim on yılda geldiğim yere, iki ayda gelmeye calıştığın icin. (