Kalbimizdeki Yaralar

Genç bir adam kendi kalbinin yörenin en güzel kalbi olduğunu ilan etmişti Onu görenlerde bunu onaylamıştı
Birden kalabalığı tam ortadan yaran yaşlı bir adam genç adama doğru yürüdü ve :”
Ne için senin kalbin benim ki kadar güzel değil “dedi
İşte tam o anda kalabalık ve genç adam yaşlı adamın kalbine doğru baktılar
Çok hızlı çarpıyordu fakat içinde çok fazla yara ve zaten çok az kalan boşluklarda çentikler vardı,
onlarında üzeri keskin çentiklerle dolu idi
Yaşlı adamın yaşlı kalbinin çok acı çektiği belli oluyordu
İnsanlar şaşırmıştı,
yaşlı adam nasıl bu kalbin en güzel kalp olduğunu söyleyebilirdi
Genç adam gülerek”şaka ediyor olmalısın” dedi yaşlı adama”
benim kalbim pürüzsüz mükemmellikte iken seninki gözyaşları ve acılardan oluşmuş yara izleri ile dolu” “
Doğru” diye yanıt verdi yaşlı adam “
Senin kalbin mükemmel gözüküyor fakat ben asla yaşlı kalbimi senle değismem
O gördüğün her yara benim sevgimi verdiğim bir kişiyi gösteriyor,
onlara kalbimin bir parçasını seve seve verdim,
onlarda kendilerinden bir parçayı bana verdiler bu yüzden bu parçalar benim verdiğim parçalara bazen tam uymadılar
ve üstünde yada köşelerinde pürüzler oldu,
fakat ben onların her parçasını tek tek seviyorum ,
çünkü onların herbiri paylaşılan sevgileri , dostlukları bana hatırlatıyor Bazen de sevgimin ve dostluklarımın karşılığını alamadım ,
o kalbimin içindeki yara dolu boşluklarda bu yüzden ucu kıvrık bıçak gibi ve oldukça da acı verir,
fakat hala boşturlar ve başka bir kalplerinde bana sevgi ve dostluklarını verebileceklerini böylece de bu boşlukları doldurabileceklerini gösterir,
ve benim hala o umutla yaşamamı sağlar
Şimdi söyle genç adam sence hangi kalp daha güzel ?”
Genç adamın gözleri sevgi gözyaşlariyla dolmuştu Yaşlı adama doğru yürüdü
ve kalbinden genç ve güzel bir parçayı dostça ona doğru verdi
Yaşlı adamı kalbinde hala bir çok boşluk vardı
Yaşlı adam genç adamın cömertçe verdiği kalbi dostlarının olduğu bölüme yerleştirdi,
üzerine çentikler attı ve yerine bir güzel oturttu
Genç adam kendi kalbine doğru baktı artık eskisi kadar mükemmel ve pürüzsüz değildi ta ki yaşlı adam ona kendi kalbinden eski fakat güzel bir parça verene kadar
Sonunda genç adam ve oradaki kalabalık gerçek kalbin güzelliğini anlamıştı
Kalbi güzelleştiren onunla paylaşılan sevgi ve dostluktu
İçinde sevgi barındırmayan ve taşımayan hiçbir kalp gerçekten güzel olmazdı ……