<

Vaktiyle, saf*temiz bir adam, Hazreti Hızırı görmek derdine düşşmüşş. Ona birileri:
^* Filan cöle gideceksin filan istikamete doğru yürüyeceksin, işşte oralarda bir yerlerde Hızır’ı görebilirsin, demişş.
O da inanmışş, o cöle gitmişş ve o istikamete doğru yüürmeye başşlamışş. Gariban adam cölde epeyce yürümüşş. Bir müddet sonra birisiyle karşşılaşşmışş:
^* Selâmun aleyküm…^
^* Aleyküm selâm.^
^* Hayırdır, yolculuk nereye kurban?^ demişş karşşılaşştığı adam.
^* Ben Hızır’ı görmek istiyorum. bu cölde bu istikamete gidersem görebleceğimi söylediler…. Gidiyorum işşte….^
^* Peki Hızır’ı görünce tanıyabilecek misin?..
Saf adam:
^* Vallahi, o hic aklıma gelmedi demişş.
^* Üzülme… Ben sana tarif edeyim: Benim gibi kara kuru, seyrek sakallı bir adamdır.
^* Eyvallah kurban demişşler ve birbirlerinin tersine yürümüşşler.

cok gecmeden aklı başşına gelmişş, geri dönmüşş ama, kara kuru seyrek sakallı Hızır (a.s.) sır olup gitmişş.

Adamcağız kulağını kaşşımışş ve…
^* Hay Allah, kacırdık.^ demişş. Hızır’ı kacırdığına pişşman olmuşş.