ayrilirsak ikimiz için de en
hayirlisi olacak.´ genç kiz sasirmisti,
´neden ama? ben seni seviyorum. senin de beni sevdigini saniyordum.´
genç
adam iç çekerek
´hayir canim, sen beni sevdigini saniyorsun. eger beni sevseydin simdi
baska
seyler konusuyor olurduk´ dedi. genç kizin gözleri yasarmisti. genç
adam
cebinden çikarttigi mendili uzatti, genç kiz gözyaslarini silerek
´sen bilirsin, umarim beni bir baskasi için birakmiyorsundur…´ dedi.
genç
adam
´nasil böyle bir sey düsünürsün, senden baska kimse olmadi ve uzun
zaman da
olacagini sanmiyorum´ yanitini verdi. genç adam ve genç kiz iki sevgili
olarak oturduklari masada artik iki yabanciydilar. birkaç dakika
sessizce
oturduktan sonra genç kiz,
´kalkalim istersen´ dedi. genç adam
´ben biraz daha burada kalmak istiyorum, istersen sen kalkabilirsin´
diye
yanitladi. genç kiz
´tamam o zaman sana mutluluklar dilerim´ diyerek elini uzatti. genç
kizin
sesi ve eli titriyordu. genç adam,
´istersen arkadas kalabiliriz´ dedi ve birbirlerine son kez sarildilar.
´ben dogru yaptim…´
genç adam dogru yaptigina inaniyordu. eve döndügünde yürümekten bitap
bir
haldeydi. odasina girdi. gece bitmek bilmiyordu. sabah erken kalkip ise
gidecekti, uyumaliydi. birkaç saat sonra uykuya dalmayi basardi. sabah
7´de
saatin ziliyle uyandi. evden çikacagi zaman cep telefonuna bakti, mesaj
ve
10 cevapsiz arama vardi. yorgun oldugu için duymamisti telefonun
sesini.
aramalar ve mesaj sevgilisindendi. heyecanla mesaji açti, sunlar
yaziyordu:

sadece onlari sevmeyi sevdim,
hepsini onlarsiz yasadim da,
bir seni sensiz yasayamiyorum,
bu aski tek kalpte tasiyamiyorum,
sana yemin gÜzel gÖzlÜm, bir tek seni sevdim,
ve seni severek Ölecegim, elveda birtanem…
genç adam sasirmisti. onu tanidigi günden beri ilk defa siir aliyordu
ve
üstelik sabahin besinde yazmisti. heyecanla onu aradi, telefonu yabanci
bir
ses açti. genç adam
´´nalan´la görüsebilir miyim?´´ dedi. ama karsisindaki agliyordu,
hiçkira
hiçkira hemde…
´ben onun annesiyim yavrum, kizim bu sabah intihar etti. gece sabaha
kadar
birilerini arayip durdu. sabah odasinin isigini sönmemis görünce
girdim.
yavrum kendini asmisti

Biliyorum konuşacak birşeyimiz kalmadı, paylaşacak hiç bir şeyimiz yok.
Yine de yüreğimden gücümün yettiği yere kadar sana sesleniyorum,
seninle konuÅŸuyorum… Bugün sana olan kırgınlığımı rafa kaldırdım,
sevgimi aldım avuçlarımın arasına, ona sığınıyorum… Cümlelerimi kısalttım,
kelimelerim buruk, gülüşlerim istenmeyen dudaklarımda…

Bir ihtimal gelişine sığındığımı farkettiysem de, engel olamadım gurursuz
ama umutlu hasretine… Bugün gönlümü hoÅŸ tutmak istiyorum,
imkansız olan her rüyaya inanasım geliyor… Bir çocuk gibi
isteklerimi bastıramıyorum… Çalmayan telefonuma elim gidiyor,
sana halen bende olduÄŸunu ısrarla yazmaya çalışıyorum… Bende olan seni,
hiç kırmadım, değiştirmedim ve hep korudum desem de, sendeki benin
nasıl olduÄŸunu, gülüp gülmediÄŸini anlamsız bir sıkıntıyla merak ediyorum…

İçimdeki güzelliğine inanıp inanmamanı artık umursamıyorum!
Üşüyorum, bu üşüme yalnızlığımdan geliyor ve sarıyor her tarafımı…
Tutunabileceğim hiçbir güzellik yok, hatırlamaktan usanmayacağım
anılarım dışında… Isınabilmek için onlara sarılıyorum…
Anlamsız ve cevapsız sorular hıhzırca sırıtıyor, ben görmemeye
çalışıyorum… Düşler uzak gibi görünüyordu ama yakındı…
Belki de görmeyi istemek gerekiyordu… Gözlerini aç desem kapatacaksın
ama kapatma gözlerini! Kendime bir demet papatya aldım ama bakmadım
falıma… Gözlerimi geliÅŸlere verdim, gözlerimdeki hüzün bile seni özlemiÅŸ
itiraf etti sonunda… Düşüncelerim gururlu, hayallerim ve sevdam deÄŸil…
Gelseydin, kendimi unutup sana koşacaktım, susturacaktım içimdeki isyanı,
kavgaların ortasında bir güneş gibi doğup ısıtacaktım yüreğini,
sevinçten ağlayacaktım bu defa, mutluyken hemen sarhoş olmuşum gibi,
dokunacaktım, sarılacaktım. Ama gelmedin, gelemezdin belki de gelmeye de
hiç niyetin yoktu aslında… Kendimi kandırdığımı anladığımda aÄŸlıyordum…

Eskiden kimi şarkıların ne kadar anlamlı olduğunu düşünürken, şimdi
ayrılığın ardından çalınan her şarkı umutsuzluğumu ve sevgimi anlatıyormuş
gibi geliyor… SevdiÄŸim ne çok ÅŸarkı varmış, bunu senin gidiÅŸin gösterdi
bana…
Her şarkıda sen varsın, her yerde, her gördüğüm insanda, denizde,
gecede, uykumda… Nasıl beceriyorsun her yerde olabilmeyi…
Bu bir marifetse eğer, neden benim yanımda degilsin ki?
GözyaÅŸlarım asilliÄŸini yitiriyor ve yenik düşüyorum sevdana…
Gittin! Belki de hiç gelmemiÅŸtin ben, geldiÄŸini sandım… Ayak uyduramadım
yorgunluÄŸuna… Dudaklarına düşlerindeki öpüşü konduramadım…

Kimi zaman bir çocuk oldum gülüşlerinde şımaran, kimi zaman bir kadın;
dokunuÅŸlarında kendini bulan… Ama! En çok da imkânsızın oldum…
Her geliÅŸimde bir kez daha gönderdiÄŸin oldum… Ä°nanamadığın, YenemediÄŸin,
üzerinden atlayamadığın korkuların oldum… AÄŸladığın, bağırdığın ya da
sustuÄŸun isyanın oldum, sessizce boÅŸalan gözyaÅŸların, birikmiÅŸliÄŸin oldum…
Yüreğindeki kadın ben olmak isterken yüreğine sığınan ve tozlanacak olan
bir anı oldum… Haketmediklerin, artık yeter dediklerin ve herÅŸeyin olmak
isterken
belki de hiçbir ÅŸeyin oldum… Söylesene ben gerçekten senin neyin oldum?
Sesin hep uzakları çağırıyordu, ben üstüme alındım, sana geldim…
Bilseydim, bana ait olmayan bir sesleniÅŸi sahiplenir miydim?

Şimdi bir mevsimlik aşk kaldı avuçlarımda sadece bir mevsim yaşanan
ama bir ömür gibi gelen aÅŸk… Kalbime henüz söyleyemedim gittiÄŸini,
öğrenirse onun da acı çekmesinden korkuyorum… Seni halen
benimle biliyor ve seviyor ama ben kalbime ilk defa yalan söylüyorum…
Gittin! Sevdamın yokluğuna alışabilirim belki ama sesinin uzak yolların
sonunda olması acıtıyor içimi… SuskunluÄŸun en büyük silahındı,
suskunluÄŸunla vurdun beni asıl acı olan, canımı acıtan unutulmak…

Söylesene unutulmak kime yakışıyor?
Unutan sen olsan da sana bile yakışmıyor …

Merak etme, üstüne giydirmedim bu duyguyu, unutulmayan olmak
sende daha güzel duruyor… Görüyorsun iÅŸte, aÅŸk’a ve sana ihanet etmiyorum.
benim kırgınlığım aÅŸk’a… Sen üstüne alındın…