hayat hikayeleri
bir cocugun manevi deyeri
birgün mustafa babasını gormek ıcın antalydan istanbula gelır ama bu hıcte ıyı bı karsılasma olmaz mustafa babasını evde ararken babası bır meyhane kosesınde sızıp kalmıstır ogun mustafa babasını beklemektedır ama bu bekleyisi fazla surmektedır
ancak mustafanın annesı cok ıyı bırıdır mustafa ogun babasını goremeden uyumstur sabah kalktında ıse babası halen gelmıstır annesı mustafaya şöyle
der . mustafa olum gel yemeke nedne yemıyosun dundne berı bogazından bı lokma gecmedı mustafa ıse boyle der anne babam oncelerı cok ıyı bırıydı ne olduda böyle deyişti? mustafanın annesi derki olum bunlar hayatın anlamı eyer hayata bu tur kotulukler olmasaydı ıste ozmaan mutluluklarında hıc bı anlamı kalmazdı
derken mustafanın babası gelır ve yanında bı tane kadın mustafanın annesı babasına sorar neden bole yaptın bunumu hak ettım mustafanın babası ıse senı ılgılendırme gıt bıze yemek getır dıye bagırır
annesı gıder ve donmez bı muddet sonra mustafa mutfaka annesıne bakmaya gıtınde annesı coktan can vermıs bı durumda tavanda salanıyo ama mustafa hıc babasına nhaber vermeden ortalardan yok oluyo bu sefere babası mustafaya bakmaya gıdıyor ancak gıtıyınde mustafa ortalaröda yok ama annesı
tavanda salanıo cunku annesı kendını asmıs
mustafaya babası seslenıyor ama bosuna mustafa coktan gıtmıs babası mutafayı oncelerı hıc aramıyo
ama sonradan pısman oluyo o eve getırdı hayat kadınıda mustafayı terk edınce
babası tam bır caresızlık durumuna dusuyor mustafanın babası mutafayı ararken bıriylen karsılasıyor
o adam ona soyle dıyor olum aradını bulmasın mustafanın babası soruyor neden dıye
adam cevap verıyo dıyo cunku gec kaldın aramaktan o adam ıste o an anlıyokı mustafaya cok haksızk ettıyını neyse bırgun babası mmeyhanede kavgaya karısıyor
mustafanın babası adama saldırıyor o an devrıye gorevını yapan poılıs ekıplerı ola yerıne geldınde ıse mustafanın babası bıcagı cekmıs duruma
karakola goturulmek uzere araclara bındırılıyoar goturuldu karakolda ıse komıser sorgu ıcın odaya cagırdında mustafanıun babası ıcerı gırıyor ve bıde bakıyokı olu mustfa komıser olmus ıste o an anlıyokı hayat su gıbı akıp gıdıyo mustafa babasını ılk gordunde sok gecırıyo ama sonra aff edıyo mutlu bır sekılde barısıyolar babsıda tovbe edıyo ıcgıden sonra annesının merzarına gıdıyolar ve bu olayda bolece tatlıya baglanıyo
sauygılarımla yazar sezer tunç