<

Sevgi lise son sınıfta okuyordu. Yiğit`da universite ikide…Okulları yan yanaydı.Onun icin tanışşmaları kolay oldu. Okul cıkışşında birbirlerini görmek icin nasıl da sabırsızlanıyorlardı…Saatlerce el ele caddeyi tur atıp duruyorlardı. Birbirlerine aşşk sözcukleri fısıldaşşıyorlar, asla kalplerini kıracak söz söylemiyorlardı. Aşşklarının buyukluğu artık cevrelerinde konuşşulur olmuşştu.
Yiğit Sevgi`ye hemen evlenelim, artık seni geceleri de yanımda görmek istiyorum demeye başlamıştı. Sevgi liseyi bitirince aşkının büyüsüne kapılarak üniversite imtihanlarına girmedi bile. Hemen evlendiler. Henüz onyedisindeydi…Yiğit hem okuyor hem de çalışarak Sevgi`sine bakıyordu. Bu arada aileler de bütün desteklerini gösteriyorlardı. Yiğit`ın ailesi Sevgi`yi o kadar çok seviyordu ki asla ona toz kondurmuyorlardı.. Sevgi`de hem kocasına karşı hem de onun ailesine karşı asla bir saygısızlıkta bulunmuyordu. Onsekizine gelince anne oldu. Oğlunu çok seviyordu. Arkasından tekrar bir oğlan çocuğu doğurdu.
Aradan altı sene geçmişti. yiğit üniversiteyi bitirmiş. Artık bir mühendisti. İşleri de iyi gitti. Sevgi`si zaten ona çok uğurlu gelmişti. Kendine hemen bir büro açtı. İki sene içinde hem evini aldı hemde bankada bayağı paraları oldu. Artık Sevgi rahat bir biçimde çocuklarını büyütebiliyordu.
yiğit karısını ve çocuklarını alarak memleketine annesi ile babasını ziyarete gitmeye karar verdi. Sevgi`de çocuklarda buna çok sevinmişlerdi. Hem hasret giderecekler hem de anadolunun o güzel mis gibi havasını soluyacaklardı. Gittiklerine o kadar güzel karşılandılar ki, yiğit`ın annesi babası erkek kardeşi gelinimiz yengemiz gelmiş diye ne yapacaklarını şaşırdılar. Sanki Sevgi gelinleri değil de kızları gibiydi. Bir gün akrabaları olan bir evi ziyarete gittiler. Ailenin altı çocuğu vardı. En büyük kızları Hatice henüz 13 yaşındaydı. Okumak istiyordu ama ailesi parasızlıktan okula gönderemiyordu. Geçimleri çok zordu. Sevgi Hatice`nin ailesini ve kendi ailesini ikna ederek onu İstanbul`a yanına almak istedi. Onu okutmak istiyordu. Zaten kendisinin de iki oğlu vardı. Onlara da yardımcı olabileceğini söyledi. Üstelik kız çocuk özlemini de tatmin edecekti. Herkes razı olmuştu. Hep beraber İstanbul`a döndüler.

Hatice`yi okula yazdırdılar. Azimli kızdı. Okumayı gerçekten çok istiyordu. Bu arada Sevgi ablasına da yardım ediyordu. Aradan seneler geçti. Hatice öğretmen okulunu bitirmiş mesleğini eline almıştı. Sevgi`ye de her fırsatta minnettarlığını gösteriyordu. Her dediğini yapmaya çalışıyor onu asla üzmüyordu.

Bir gün Sevgi gece yarısı müthiş bir acıyla uyandı. Karnına çok şiddetli bir ağrı saplanmıştı. Hemen hastaneye kaldırdılar. Apandisti patlamıştı. Ameliyata aldılar. Neyse ki kurtulmuştu. Komşuları her gün ziyaretine geliyordu. Hatice` de uğrayıp ne istediğini soruyoydu. Bütün komşuları gelmişti de bir tek karşı binada oturan Fatma hanım gelmemişti ziyaretine. Hastaneden çıkar çıkmaz o komşusuna gitti. Kinayeli bir şekilde herkes ziyaretime geldi sen nerelerdeydin Fatma hanım dedi. Fatma Hanım çok şaşırmış bir şekilde ne hastanesi diye sordu. Ameliyat oldum haberin yok mu dedi. Fatma Hanım da hadi canım sende daha iki gün evel sabahlığınla balkonda kocanla oturuyordun. çay içiyordunuz. Hatta cilveleşiyorsunuz diye de kendi kendime nasıl da mutlular dedim. Sevgi şoka girmişti. İki gün evel hastanedeydi. Peki balkondaki kadın kimdi. Hiçbir şey demeden eve gitti.

Ertesi gün kocasına ben iki günlüğüne ablama gidiyorum. Hatice sizinle ilgilenir diye izin aldı. Ama tabiki gitmedi. Geri dönüp ne olup bittiğine baktı. Hatice ile kocası kendi yatak odasındaydılar. O kadar kendilerinden geçmişlerdi ki Sevgi`nin geldiğinin farkında bile değillerdi. Olamazdı. Yıllaardır kızı gibi baktığı Hatice kocası ile aynı yatakdaydı. Sevgi hemen özel eşyalarını ve iki oğlunu da alarak doğru yiğit`ın ailesinin yanına gitti. Kayınvalidesi ve kayınpederi Sevgi`yi o kadar çok seviyorlardı ki, onu bırakmadılar. yiğit`lada konuşmadılar.Zaten yiğit da tercihini Hatice`ye yapmıştı. Karısını ve iki oğlunu gözü hiç görmüyordu. yiğit`ın ailesi Sevgi`ye  artık sen bizim kızımızsın burda yaşayacaksın dediler. Sevgi ile yiğit ilk celsede boşandılar.

Bir sene böylece geçti. Her gece mutlu bir aile şeklinde yemeğe oturuyorlar. Muhabbet ediyorlar gülüyorladı.Bu arada Sevgi yiğit`ın erkek kardeşi Tufan`ın kendisine hayran hayran baktığının farkındaydı. Acaba yanlış mı düşünüyorum diye de kendi kendine hayıflanırdı. Bir gün dayanamadı durumu kayınpederine açtı. Kayınpederi de ben de sana bunu uzun zamandır söylemek istiyorum kızım dedi. Tufan sana aşık olmuş. Durumu bana anlattı. Baba abimin karısı ama duygularıma dur diyemiyorum. Hem Sevgi güzel kadın. Burdan gitse onu hep rahatsız edecekler. Belki de Sevgi`yi kaybedeceğiz. Çünkü Sevgi abimin yüzünden okumadı, çalışmadı. Ne yapar nasıl geçinir. Ben Sevgi ile evlenmek istiyorum. Onun artık mutlu olmasını herkesten çok istiyorum, O kötü şeylere layık değil diye söyledi.Kızım artık karar senin. Düşün ona göre kararını ver. Sevgi çok şaşırmıştı. Ama kendi kendine neden olmasın ki dedi.Bende mutlu olmak istiyorum. Çocuklarım da isterse ben de evet diyebilirim diye düşündü.

Aradan yıllar geçti. Evlendiler.Sevgi ile Tufan`ın iki de kızları oldu. Artık çok istediği kız çocukları da vardı. Hep beraber mutlu bir şekilde yaşamlarını sürdürdüler.Tufan Oğullarına da babalarını asla aratmadı. Hatice yiğit`ı bir başkası uğruna bırakmıştı. yiğit perişan bir şekilde yaşamını sürdürdü. Yakınlarından kimse ona yanaşmadı. Aldatmanın, üstelik yanında kızı gibi büyüttüğü birisiyle karısını aldatmanın cezasını çok ağır ödemişti.