• Masallar 13.03.2012

    Eski zamanlarda üç yolcunun yolu çölde düşer. Kurumuş bir nehir yatağından geçerken gaipden bir ses gelir.
    -Durun!
    Yolcular hemen atlarını durdururlar. Ses, atlarından inmelerini söyler, inerler.
    -Şimdii yerden bir avuç taş alarak ceplerinize koyun ve arkanıza bakmadan yolunuza devam edin, der ses.
    Yolcular atlarına bindiklerinde gaipden gelen sesin sahibi sözlerine devam eder.
    -Emrimi yerine getirdiniz. Yarın güneş doğduğu zaman hem sevinecek, hemde üzüleceksiniz.
    Ne diyeceklerini bilemeyen atlılar şaşkın halde yollarına devam ederler. Ertesi sabah ceplerindekini çıkardıklarında gözlerine inanamazlar. Çakıl taşları elmaslara, yakutlara, altınlara dönmüştür. Sevinirler, çünkü taşları ceplerine koymuşlardır; üzülürler, çünkü daha fazla taş almamışlardır.

    İnsanın insan olması ve hayat yolunda hep donanımlı bulunması, değeri sonradan anlaşılacak eğitim ve öğretim incilerini cebine atması ile belli olacaktır. İnsan pir olsa da bilginin ve tecrübenin kuşatılacağına muhtaçtır.

    Posted by admin @ 08:14

    Tags: ,

  • Bir cevap yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Rss Feed Tweeter button Facebook button Technorati button Reddit button Myspace button Linkedin button Webonews button Delicious button Digg button Flickr button Stumbleupon button Newsvine button Youtube button
Edebiyat Edebiyat