Erzincan – Abdurrahim Karakoç
Bir kara haber ki zor konur adı
Duyanın kırılır kolu kanadı
Felek ikidebir atar tokadı
Yazım der sineye çeker Erzincan
Yazım der gözyaşı döker Erzincan
Erzincan’da dağlar gökle öpüşür
Yiğitleri ecel ile kapışır
Çok katlı binalar yere yapışır
Çöküntüde kalan candır Erzincan
Toprağın emdiği kandır Erzincan
Çok konuğun oldum içinden geçtim
Ekmeğinden yedim, suyundan içtim
Gönlüme ben seni bir mesken seçtim
Şimdi o meskenin mezar Erzincan
Dilim konuşmaktan bizar Erzincan
Karakoç bu kırım bir gün yıkılır mı?
Haslette vuslatta kurşun erir mi?
Sormayın rengini mor mu sarı mı?
Al yeşilken şimdi kara Erzincan
Almış yüreğinden yara Erzincan