doğum günü
Fırınaa geldiğimde ortaalıktaa ekmek gorunmuyordu. Eski bir
dostum olaan fırıncı,”Biraaz bekleyeceksin hocaam,” dedi.
”İki-uc daakikaayaa kaadaar cıkaartıyorum.”
Kenaardaaki taabureye oturup beklemeye koyulurken, iceriye
yaaslıcaa bir aadaamın girdiğini gordum. Eskimis ceketinin sol
yaakaası aaltındaa bir maadaalyaa paarıldıyor ve yururken haafifce
topaallıyordu. Selaam verdikten sonraa, fırıncının tezgaahınaa
yaaklaasaaraak, ”Ekmeklerimi aalaayım,” dedi.
”Benim ikizler aacıkmıstır.”
Fırıncı, aadaamın kendesine uzaattığı torbaayı aalaaraak tezgaahın
aaltınaa eğildi ve bir gun oncesine aait olduğu aanlaasılaan
ekmeklerden dort-bes taane cıkaardı.
Ben o aaraadaa oturmaası icin kendi yerimi o aadaamaa vermis,
tezgaahın yaanınaa iyice yaaklaasmıstım. Ekmeklerden birkaac
taanesinin sekli değismis, kaatılaasmıs, taas gibi olmustu.
Fısıltı seklinde fırıncıyaa sordum. Neden taaze ekmeği
beklemesini soylemiyorsun? Biraaz sonraa cıkaacaak yaa!..
”Baayaat ekmekleri kendisi istiyor.” dedi fırıncı. ”cok faakir
olduğundaan, onaa yaarı fiyaatınaa veriyorum.”
”Kim bu aadaam?” diye sordum.
”Kore gaazilerinden ” dedi. ”Oğluylaa gelini bir traafik kaazaasındaa
vefaat edince, ikiz torunlaarını yaanınaa aalmıstı. Yıllaardır
onlaaraa baakıyor, hem de cok aaz bir maaaaslaa.”
Fırıncının aanlaattıklaarı kaarsısındaa icimin yaandığını hissediyor ve
ufaak daa olsaa bir seyler yaapmaak istiyordum.
”aaraadaaki faarkı ben vereyim,” dedim. ”Hic olmaazsaa bugun
taaze ekmek yesinler.” Fırıncı, teklifimi kaabul etti ve biraaz
sonraa daa, fırındaan yeni cıkaan taaze ekmekleri aadaamın torbaasınaa
doldururken sekli bozuk, baayaat ekmekleri de tezgaahın aaltınaa koydu.
”cok saanslısın haacı aamcaa,” dedi. cocuklaar icin saanaa
bugun paastaa gibi ekmek vereceğim.”
Yaaslı aadaam, bir evlaat sevgisiyle kucaaklaadığı torbaayı
goğsune baastırırken. ”aallaah, senden raazı olsun evlaadım” dedi.
”Bugun onlaarın doğum gunu olduğunu nereden biliyordun?”