Deniz’den Bennu’ya

sevgilim,
belki de mektuba böyle başlamam sana yalancı bir samimiyet gibi geldi ama değil. gerçekten sana öyle hitap etmek istedim, bizim ne kadar iyi anlaştığımızı sansınlar diye değil. evet, yazdıklarında haklısın ama seni sevmediğim kısmında değil. başlarken sen benim için sadece bir yapma bebektin. güzel,zeki,alımlı,kariyer sahibi… ama sonra hayatımda ilk kez bir şey başıma geldi ve ben aşık oldum.belki inanmayacaksın ama gerçek bu. ayrılmak istediğini sezdim fakat korkumdan anlamamazlığa geldim. sensiz bir hayat düşünemiyorum artık. seni yönetmek istemedim hiçbir zaman. seni sen olduğun için sevdim ben. sen de beni ben olduğum için sevmedin mi? sence ben bir insanın duygularıyla 3 sene oynayacak kadar alçak biri miyim? tam 3 yıl,dile kolay…seni ilk gördüğüm gün sevmiştim aslında ama bunu itiraf etmek benim için çok zordu.sevgi…. ailemde kimse birbirini sevmezdi ki. zaten annemle babam ben daha 2 yaşındayken boşandı ve ikisi de hemen evlendiler. her hafta yer değiştirdim,aslında ikisi de beni yanlarında istemiyorlardı ama bakmak zorunda kaldılar ve bunu bana her zaman hissettirdiler. bunları sana hiç anlatmadım çünkü bana acımandan korktum,bilirsin acımak aşktan daha güçlüdür.senin ne kadar iyi biri olduğunu bildiğimden söyleyemedim.belki bana kızacaksın ama ilk aşkım da en yakın arkadaşım yüzünden beni terk etti,tıpkı filmlerdeki gibi. ben de üzülmemek için tek yolun insanları sevmemek, seviyor gibi yapmak olduğunu sandım ama yanılmışım. aşk duyguların en güzellerinden biriymiş.bunu seni tanıyınca anladım,seni sevdim. bazen dost bazen anne bazen de yar gibi. ama en çok sevgili gibi sevdim. sana her şeyi anlattım,bundan sonra kararına saygı duyarım. bu sefer sana farklı biri olarak,aşkını itiraf eden biri olarak soruyorum:benimle evlenir misin? lütfen cevabını mektup yazarak bildir,kötüyse bunu senden duymaya dayanamam,iyiyse koşar gelirim yanına.ama her şeye rağmen ölene kadar seni seveceğim