bu bizim imkansiz aşkımız

fethiyede stajerdim ve mert adlı bir sevgilim vardı hersey çok güzeldi ve ben onun beni sevdiğinden emindim aradan bir ay geçti mertle ayrıldık mertin yakın arkadaşı aynı zamanda benim kankimdi ismi murat, muratla çok yakın arkadaştık dertlerimizi,sıkıntılarımızı birbirimize anlatır dertleşirdik zaman hızla geçiyor ve biz muratla boş zamanlarımızı hep birlikte geçiriyorduk stajın bitmesine iki gün kala murat beni çok sevdiğini açıkladı bende ondan hoslanıyordum ama bu imkansızdı çünkü mert duyarsa hem muratla arkadaşlığını bitirir hemde bana kötü gözle bakardı bu yüzden ben kabul etmedim kendi memleketime gitmem için bir gün kalmıstı mert gideceğim gün çalısıyordu ve zaten onunla vedalasma gereği bile duymadım murat ise o gün izinliydi beni bırakmak için vedalasmak için hep yanımdaydı yanıbasımda oturuyor ve onun elinden tutamıyordum bile bu çok acıydı ve ona onu sevdiğimi bile söyleyememistim saat 9.30 da arabam kalkıyordu ve saat tam 9 du yarım saatimiz vardı mertle fethiyede dolasmaya basladık buarada mert dakikaları sayıyor beni sinir ediyordu çünkü bende gitmek istemiyordum arabanın kalkmasına iki dakika kala bu bana sarıldı ve o anda ben de ona sarılıp onu sevdiğimi syledim ama artık bir işe yaramıyordu ona sıkıca sarıldım ve onun gözleri dolmustu sonra arabaya bindim ve ayrıldık fethiyeden uzaklasıncaya kadar kosarak beni takip etti gözlerimden yaslar akmaya başladı ama artık o benim yanımda değildi suan bir aydır haberini alamıyorum çok kötüyüm ve onu hala çok SEVİYORUM