Aşk Kapıyı Çalınca

hep özlediğim, beklediğim aşkın böyle aniden kapımı çalıvereceğini, izin almadan yüreğimde bir köşeye yerleşeceğini hiç düşünmememiştim. göz göze geldiğimiz anda. başımdan aşağıya buzlu su dökülmüş gibi hissettim.
bakışları içimi titretti, bilmediğim, tanımadığım bir dünyanın kapıları açılıverdi önümde… kimde, neydi, hangi sınıfta öğrenciydi, daha önce onu görmemiştim. bütün gün bu sorularla boğuştum. İlk şoku atlatıp kendime geldiğimde okulda onu aramaya başladım. gerçeği öğrenmem hiç zor olmadı tabii ki! suratıma tokat gibi çarpan gerçeği…

o okulumuzda yeni görev yapmaya başlamış bir öğretmendi çok genç olduğu için öğrencilerden ayırt etmek mümkün değildi. böyle şeyler yalnız filmler de olur sanırdım. oysa ben sırılsıklam aşık olmuştum. gözleri başımı döndürecek kadar güzel olan yalnızca adını ve öğretmen olduğunu bildiğim biri, kısacık bir zamanda hayatımı değiştirivermişti.

ona aşık olmam benim suçum muydu? İnsan hesap kitap yaparak aşık olmazdı ki? tamam itiraf etmeliyim, ben pek normal biri değilim. başkalarına göre farklı yanlarım çok., özellikle de aşk söz konusuysa hiçbir zaman sıradan biri olmadım ama bu kez tamamen kaderdi. sonunda ona söylemeye karar verdim. madem aşık olacak kadar cesaretliydim, söyleyecek kadar da cesaretli olmalıydım.

söyledim. Şaşkınlığımı ifade edecek sözleri şu an ben bulamıyorum. düşün bir kez, çat kapı bir öğrenci geliyor ve ‘’ ben sizi gördüğüm ilk andan beri seviyorum’’ diyor. ne hissedersiniz bilemem ancak o bana karşı çok olgun, anlayışlı davrandı. yaptığım çocukluklarla hayatını cehenneme çevirdiğim halde sevgiyle yaklaştı.. incitmemek için çok uğraş verdiğini şimdi anlıyorum oysa o zamanlar çok incitmiştim. bir gün bana hak vereceksin demişti evet onu anlıyorum ve hak veriyorum. en doğrusunu yaptı. zaman belki çılgın aşkımı bitirdi. ama ona olan saygım ve sevgim sonsuza kadar sürecek